Bastaard van Oranje

Over Justinus van Nassau, de enige bastaardzoon van prins Willem van Oranje, is tot nu zeer weinig gepubliceerd. In veel literatuur over 'onze' Oranjes komt hij slechts zijdelings voor. Het gaat dan om speculaties over zijn afkomst, zijn huwelijk met Anna van Merode, zijn gouverneurschap over Breda en de overgave van die stad aan de Spaanse veldheer Ambrogio Spinola in 1625. Hier blijft het veelal bij. Het verhaal van deze buitenechtelijke zoon van Willem van Oranje en zijn maîtresse Eva Elinx loopt voor een groot deel parallel met de hoogte- en dieptepunten uit de eerste helft van de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648). Justinus van Nassau groeide op aan het hof van Willem van Oranje, kreeg een adellijke opvoeding en studeerde als eerste Nassautelg aan de universiteit te Leiden. Als een van de weinige Nassaus was Justinus op zee actief. In 1585 werd hij luitenant-admiraal van Zeeland. Hij was betrokken bij de verdediging van Antwerpen (1585), blokkeerde in 1588 succesvol de Vlaamse kust waardoor de Spaanse Armada en Parma's invasievloot zich niet konden verenigen. Hij bestreed ter zee de Duinkerker kapers en te land nam hij deel aan de inname van Breda met het Turfschip, het beleg va